prawiebrunet.pl v29 | let the precious things bleed

Wtorek, 9. marca 2010 r. | Ostatnio dodane: Przebiśpiew [2010-03-08]

teksty piosenek

Teksty ukrywają się pod tytułami. Po wybraniu któregoś można wędrować po danym albumie, klikając boki obrazków, lub używając strzałek na klawiaturze. Klik gdzieś poza obrazkiem zamyka album.

Drama-Queer /2009/

Teksty rodziły się głównie zimą ’08/’09. Kiedyś mój chłopak zeskanował zapisaną przez siebie kartkę, by pokazać mi, jak pisze. W efekcie każdy numer na albumie został przepisany ręką innego faceta (jeden jego ręką). Te piosenki już zawsze będą płci męskiej.
[album zawiera niecenzuralne słowa]

1 Księżna Fiona z Bajki
2 7:15
3 Drżąca dłoń
4 Który rzuciłeś
5 Drama-Queer
6 Potem (Daj spokój)
7 Saper
8 Wybielacz
9 Boyfriend Song
10 Chłopcze / M.
11 Dementi
12 Inventaryzacja [+ bonus: album w wersji PDF]

Duszociało /2007/

Teksty pisałem jesienią roku 2006. Piąty album okazał się historią odrzucenia. Z okładki: „Gdzieś między duszą a ciałem żyje Wieczny Chłopiec, który nie poznał swojej wartości. W pewien czwartkowy wieczór po raz ostatni odważył się skryć w ramionach mężczyzny, lecz kiedy i ten wyprosił go z nich nad ranem, postanowił więcej nie cierpieć.”

Antek /2005/

Teksty pisałem w roku 2004. Znalazły się tu też dwa numery, które spłodziłem w wieku lat szesnastu (zgadnijcie które). Na okładce jestem oczywiście ja. Nie muszę chyba dodawać, że wzbudziła lekkie kontrowersje (podobnie jak ta do „szokinszoła”, tyle że tamta nie przedstawiała mnie). „Pryszczatego chłopca” uważam za swoje najładniejsze dziecko.

List do homożerców /2004/

Teksty pisałem w drugiej połowie 2003 roku. Po szaleństwach „szokinszoła” ślad nie pozostał (no, może minimalny). Ten album lubię zaraz po „pytajnicku”. Kojarzy mi się z rozstaniem. Na okładce ktoś ważny.

Shocking Show /2002/

Teksty pisałem latem roku 2002. Nie byłem zbytnio zadowolony z efektów, zresztą nadal nie jestem (i pewnie nigdy nie będę). Poprzedni album publikowałem po kilku latach pracy nad nim. Ten — po kilku tygodniach. Tak tłumaczę sobie porażkę. Ma tylko dwa, może trzy dobre numery (w tym tytułowy). Kojarzy mi się z jednym z najszczęśliwszych okresów mojego życia.

Pytajnick /2000/

Teksty pisałem między szesnastym a dwudziestym rokiem życia. Moim celem było wprowadzenie „potencjalnego odbiorcy” w świat odczuć i myśli dorastającego geja. To jeden z moich bardziej udanych zbiorków; lubię do niego wracać niemal w całości. Może po prostu dlatego, że był pierwszy. Kojarzy mi się z liceum.

Dobry XHTML 1.0 Strict | (CC) 1996 — 2010 Some Rights Reserved